ვინც ამ გოგოს გააცინებს

შტო−ზე ვაშ−ლი გარ−ჩე−ნი−ლა,
ვინც მისწვ−დე−ბა მი−სი−ა,
ვინც ამ გო−გოს გა−ა−ცი−ნებს,
გო−გოს გუ−ლი მი−სი−ა...
ეს ცხოვ−რე−ბა ა−სე ა−რის,
ის ცხოვ−რე−ბა ი−სე−ა.
_ ეს მან−დი−ლი ვი−სი ა−რი?
_ ეს ჩან−გუ−რი ვი−სია?
_ ეს ხომ ჩე−მი დი−სი ა−რი...
_ ეს ხომ ჩე−მი ძმი−სი−ა!
ვკის−კი−სებ−დით მალ−ხა−ზე−ბი,
დარ−დი გვქონ−და რი−სი−ა?!
თურ−მე და−სას−რუ−ლი ი−ყო,
მე ვთქვი და−სა−წყი−სი−ა.
რო−გორ გაჰქ−რა სიყ−მაწ−ვი−ლე,
ვე−ღარ ა−მო−მიხს−ნი−ა.
შტო−ზე ვაშ−ლი გარ−ჩე−ნი−ლა,
ვინ გა−ი−გოს, ვი−სია?
ბაღ−ში გო−გო და−გოგ−მა−ნებს,
გო−გოა თუ ნის−ლი−ა?!
ვინც გა−ი−გებს, ვინც და−ი−ჭერს,
ვინც ა−კო−ცებს მი−სი−ა.
ეს ცხოვ−რე−ბა ა−სე ა−რი,
ის ცხოვ−რე−ბა ი−სე−ა..