მეტეხი იდგა რუხი, პიტალო
ცა - და−სავ−ლე−თი აღ−ვი−ვებ−და ღრუ−ბელ−თა ღუ−მელს,
მე−ტე−ხი იდ−გა რუ−ხი, პი−ტა−ლო.
შე−მოდ−გო−მის დღე მის−ცე−მო−და უ−სა−ზღვრო დუ−მილს,
მთაწ−მინ−და - მშვი−დი და მოყ−ვი−თა−ლო.
წიგ−ნის გვერ−დე−ბი ჩა−მოშ−ლი−ლი და ა−რე−უ−ლი
ი−ნა−ხავს ამ დღეს ჩუ−მი, ცბი−ე−რი.
მას−ში მარ−ხი−ა მოჩ−ვე−ნე−ბა სიზმა−რე−უ−ლი,
სუ−ლი შეშ−ლი−ლი და ბედ−ნი−ე−რი.
მე−ტე−ხი იდ−გა რუ−ხი, პი−ტა−ლო.
შე−მოდ−გო−მის დღე მის−ცე−მო−და უ−სა−ზღვრო დუ−მილს,
მთაწ−მინ−და - მშვი−დი და მოყ−ვი−თა−ლო.
წიგ−ნის გვერ−დე−ბი ჩა−მოშ−ლი−ლი და ა−რე−უ−ლი
ი−ნა−ხავს ამ დღეს ჩუ−მი, ცბი−ე−რი.
მას−ში მარ−ხი−ა მოჩ−ვე−ნე−ბა სიზმა−რე−უ−ლი,
სუ−ლი შეშ−ლი−ლი და ბედ−ნი−ე−რი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები საქართველოზე
 |
უმაღლეს მწვერვალთა მსუბუქო ღრუბელო!გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
კიდევაც დაიზრდებიანხალხური |
 |
სამშობლოირაკლი გოგოლაური |
 |
შემოდგომაანზორ აბულაშვილი |
 |
შემოდგომალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
 |
*** (ცა რა ფერია? - ცისფერი)ანა ნოდარიძე |
|
როგორ დადგა შემოდგომა დათვიანის ტყეშინესტან კუპრავა |
|
ჩემი თბილის-ქალაქინესტან კუპრავა |
|
ვახტანგ მეფეხალხური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები საქართველოზე
|
ცამეტი წლის ხარგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მოდი, მოხშირდი, ჭაღარავვაჟა–ფშაველა |
 |
პაწაწინა მეგობარიმანანა ტონია |
 |
ჩემი ქალაქიელენე სალარიძე |
 |
სისხლისფერი ყაყაჩოს წვეთიმურმან ლებანიძე |
