ბრძენი კაცი
ა−თე−ბით და მზე−ე−ბით,
სულ გა−მევ−სო რვე−უ−ლი,
ცხო−ველ−ნიც შე−ვის−წავ−ლე,
ში−ნა−ურ, გა−რე−უ−ლი,
ა−სამ−დე თვლას რა უნ−და?
სამ−ჯერ სა−მიც ცხრა ა−რის,
ფე−ხით მი−წას ვე−ხე−ბით,
ჩვენს ზე−მოთ კი ცა ა−რის.
დე−დი−კოს რომ შევ−პირ−დი,
არ გავ−ტე−ხე ფი−ცი,
უკ−ვე ბრძე−ნი კა−ცი ვარ,
ყვე−ლა−ფე−რი ვი−ცი.
სულ გა−მევ−სო რვე−უ−ლი,
ცხო−ველ−ნიც შე−ვის−წავ−ლე,
ში−ნა−ურ, გა−რე−უ−ლი,
ა−სამ−დე თვლას რა უნ−და?
სამ−ჯერ სა−მიც ცხრა ა−რის,
ფე−ხით მი−წას ვე−ხე−ბით,
ჩვენს ზე−მოთ კი ცა ა−რის.
დე−დი−კოს რომ შევ−პირ−დი,
არ გავ−ტე−ხე ფი−ცი,
უკ−ვე ბრძე−ნი კა−ცი ვარ,
ყვე−ლა−ფე−რი ვი−ცი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
დათოს ქუდიგივი ჭიჭინაძე |
 |
ნინოს შიშიელენე სალარიძე |
 |
გაბუტული ნატოელიზბარ გაბუნია |
 |
ცამეტი წლის ხარგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შაქრადმაყვალა მრევლიშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ნუ ალაგებ ბებიკოსოფო გასიტაშვილი |
 |
იყო და არა იყო რამარიამ წიკლაური |
 |
საჩუქრებიიოსებ ციცქიშვილი |
|
ნუ მაშინებ ამუნია!ელიზბარ გაბუნია |
 |
სკოლისაკენთინათინ კვირიკაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ტელეფონივასილ გულეური |
|
ავად გახდა ხუთიანიგივი ჭიჭინაძე |
|
ნია და ზამთარიელენე სალარიძე |
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
 |
მერანინიკოლოზ ბარათაშვილი |
