გვირილები
მწვანედ მოხასხასე მინდორზე გვირილებმა გაახილეს თვალი, პირველად მზე დაინახეს და მაშინვე შეუყვარდათ:
-რა ლამაზია! როგორ გვინდა, ჩვენც მზეს ვგავდეთ!
როცა ერთმანეთს შეხედეს, მიხვდნენ, რომ თვითონაც პაწია მზეებს ჰგავდნენ და გაუხარდათ:
-შენც მზეს ჰგავხარ! მეც მზეს ვგავარ! აი, ისიც! ყველა! ყველა!
-თურმე პაწაწინა მზეები ვყოფილვართ!
მწვანე მინდორი ლამაზი, კოპწია გვირილებით გაივსო. ციცქნა მზეები დიდ მზეს შეჰხაროდნენ, თვალს არ აშორებდნენ. მინდორში მათი სიცილ-კისკისი და გადაძახილი ისმოდა:
-რა კარგია, რომ პაწია მზეები ვართ!
-და დიდი მზის რჩეულები!
ერთხელ გვირილების მინდვრის თავზე წუწია ღრუბელი გამოჩნდა, ლამაზი ყვავილები მოეწონა და მათთან მეგობრობა მოისურვა, გვირილებს დიდი მზე მოუჩრდილა. გაბრაზებულმა ყვავილებმა ერთმანეთს დაუტიეს:
-წუწია, დაიკარგე აქედან!
-ჩვენ ხომ მზის რჩეულები ვართ!
-და მხოლოდ მზე გვიყვარს და სხვა არავინ! ა-რა-ვინ!
წუწია გაჯავრდა. ასეთმა შეხვედრამ გული ატკინა და იქაურობა სწრაფად დატოვა:
-იმასაც ვნახავთ, თუ არ დაგჭირდებით!
ასედაც მოხდა. მზემ ისე დააცხუნა, მიწა გამოშრა და დასკდა. გვალვამ მცენარეები ჩამოაჭკნო. გვირილებმა თავი ჩაქინდრეს,-ძალა არა ეყოთ, მზისთვის ემზირათ.
ქარს შეეცოდა ყვავილები და მათი გასაჭირი წუწია-ღრუბელს შეატყობინა. ღრუბელს კეთილი გული ჰქონდა, პაწია მზეებს განა სამაგიერო გადაუხადა, წვიმა დაუშვა და მიწას წყალი უხვად ასვა.
გვირილები წელში გაიმართა, ლამაზი თავები წვიმას შეუშვირეს და მადლიერად აჩურჩულდნენ. ახლაღა მიხვდნენ, რომ მეგობრობაზე ხელი არავის არ უნდა უკრა! ვინ იცის, ვინაა დიდი მზის რჩეული,-ეს კი სინანულით აღიარეს.
შეამოწმე, რამდენად კარგად გაიგე მოთხრობა „გვირილები“ სხვა მოთხრობები
პატარა გიორგი ოცნებობს; - ახ, ნეტავ, ფეხმარდი ცხენი მყავდეს! ნეტავ, რკინის პერანგი მქონდეს და ბასრი ხმალი! - რკინის პერანგი და ხმალი? -ბებო იცინის, -ნეტავ, რა...
შენ ალბათ იცი, რომ ჩვენი ანბანის სასახლეში ოცდაცამეტი ასო-ბგერა ცხოვრობს. მათგან ხუთი ხმოვანია, დანარჩენი-თანხმოვანი. ხმოვნები მომღერალი ბგერები არიან. თანხმო...
ჯოხს მობეზრდა ხეხილის ბაღში, ბალახებში უსაქმოდ ყოფნა და მწარედ ატირდა: - რამდენი ხანია, აქ უსაქმოდ ვიმყოფები, უკვე აღარავის ვჭირდები! როცა ხის ტოტი ვიყავი, სიც...
პატარა წვეთი დედამიწაზე ცხოვრობდა,-ლიკლიკა ნაკადულის ტალღებში. ლიკლიკა ნაკადული ლამაზ მინდორზე მიედინებოდა. პატარა წვეთი წყლის ნაკად მიჰყვებოდა, ცას უყურ...
- მე ქვეყანას სინათლესა და სითბოს ვაძლევ! -თავს იწონებდა მზე. - მე მაცოცხლებელ წვიმას, -გაიძახოდა ღრუბელი. - მე ხომ უხვი წყლით ვარ ცნობილი! -გაიძახოდა მდინარე...
ერთხელ ქარიშხალმა ჩამოიქროლა. გვერდზე გადაბრეცილ დიდ ხეს მიაწვა და წააქცია. მაღლობზე გადმოკიდებული ხე ზემოდან ზღვას დაჰყურებდა. ზღვაზე გემები გედებივით დასრიალ...
გიგა პაპამ და გოგამ გოგრა დათესეს. გიგა გოგრას უვლიდა და აკვირდებოდა. გოგრა სწრაფად იზრდებოდა. მისმა მსხვილმა ღერომ და ფართო ფოთლებმა ლამის მთელი ბოსტანი გადაფა...
რა კარგი სიტყვა ყოფილა „ჰყავს.“ ეს სიტყვა თურმე იმას ნიშნავს, რომ დედამიწაზე მარტო არა ხარ. რა კარგია, რომ ადამიანებს ერთმანეთი ჰყავთ. ეს სიტყვა ცხოველებსაც ...
ყვავილების ფერიას, როსას ყველაზე მეტად ერთი უბრალო ყვავილი უყვარდა. ამ ყვავილს ასკილი ერქვა. ერთხელ როსა ავად გახდა. ფერიას ვერავინ შველოდა. - რა ვქნა, როსას რ...
მწვანე მინდორში ნორჩი ბალახი და ნარნარა ყვავილები სულ დაინამა. ჭიანჭველა ნუნე ბუდეში ვეღარ ბრუნდებოდა. მისი ბუდე დიდ ნაძვთან იყო. ნუნე ამხელა ნამის ზღვას როგორ ...
ნახატი მოთხრობები
ამ ნაწარმოების თემაზე ბავშვებს მიერ შექმნილი ნახატები. თუ შენც გაქვს რაიმე დახატული, გაუზიარე ის სხვებს!
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
ყურადღებით მოუსმინეთ ბავშვებს, როდესაც ისინი გამოხატავენ თავიანთ აზრებსა და გრძნობებს.
