მუტრუკი მიტომ მუტრუკობს
მუტ−რუ−კი მი−ტომ მუტ−რუ−კობს,
დე−და ჰყო−ლი−ა ვი−რი−ო.
კა−ცი ბე−ჩა−ვის მჩაგ−რა−ვი
სად გა−გო−ნი−ლა გმი−რი−ო!
გა−ი−გე ა−ვი და კარ−გი:
შა−უ−ფე−რო−დე ყვე−ლა−სა;
ნუ მი−ენ−დო−ბი, ე−რი−დე
კაცს გა−იძ−ვე−რას, მე−ლა−სა.
ო−ღონდ ვაჟკა−ცი ვარ−გო−დეს,
რა უ−შავ ჩო−ხის ძვე−ლა−სა.
დე−და ჰყო−ლი−ა ვი−რი−ო.
კა−ცი ბე−ჩა−ვის მჩაგ−რა−ვი
სად გა−გო−ნი−ლა გმი−რი−ო!
გა−ი−გე ა−ვი და კარ−გი:
შა−უ−ფე−რო−დე ყვე−ლა−სა;
ნუ მი−ენ−დო−ბი, ე−რი−დე
კაცს გა−იძ−ვე−რას, მე−ლა−სა.
ო−ღონდ ვაჟკა−ცი ვარ−გო−დეს,
რა უ−შავ ჩო−ხის ძვე−ლა−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ფშაურიმურმან ლებანიძე |
 |
საქართველოს დავხატავლილი ნუცუბიძე |
 |
თამარ ქალიხალხური |
 |
ანა-ბანა, ანა-ბანამორის ფოცხიშვილი |
|
მზესთან ერთადმორის ფოცხიშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ყველა მარიამსნესტან კუპრავა |
 |
ღმერთო დალოცენანა სამხარაძე |
 |
იის ნატვრაგივი ჭიჭინაძე |
|
ეს გოგონა ვისია?ნესტან კუპრავა |
|
მე თუ ვარსებობნანა სამხარაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
სიყმე სიბერედ ვაქციევაჟა–ფშაველა |
|
ფშაველი ჯარისკაცის წერილივაჟა–ფშაველა |
|
სიმღერავაჟა–ფშაველა |
|
დამსეტყვე, ცაოვაჟა–ფშაველა |
|
დედაენალილი ნუცუბიძე |
