ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
დაუკარ, ჩემო ჩონგუროხალხური |
 |
მზემ მოიკრიბა ძალ-ღონემანანა ტონია |
 |
გაზაფხულივასილ გულეური |
 |
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
 |
ნანანოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
წვიმა უღრან ტყეშიგივი ჩიღვინაძე |
 |
საქართველოს მთებშინანა სამხარაძე |
 |
წვიმანესტან კუპრავა |
 |
შემოდგომის ფერებიცირა ტურაშვილი |
 |
ენძელებიმანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ელენე და პეპელამაია წიგნაძე |
 |
ეს მძინარე მთა და ველიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გიყვარდეს წიგნიალეკო შენგელია |
 |
მაცნევაჟა–ფშაველა |
 |
შემოდგომაშიო მღვიმელი |
