სიბერე
მე მი−ღა−ლა−ტეს ძველ−მა რით−მებ−მა
(ძველ მე−გობ−რებ−საც ვამჩ−ნევ მე ღა−ლატს),
თუმ−ცა მე მას−თან მიყ−ვარ−და შებ−მა_
ეხ−ლა რა ვუ−ყო სპლინს,უხმო ჯა−ლათს!
ეჰა,მე ვამბობ,სად შე−მიძ−ლი−ა
ვებრ−ძო−ლო ქალ−თა წყევლას_სიბერეს?
ჭვი−მე−ბი წვი−მებს სი−ცი−ლით ცვლი−ან
და შლი−ან შემკრ−თალ სუ−რა−თის ფე−რებს.
(ძველ მე−გობ−რებ−საც ვამჩ−ნევ მე ღა−ლატს),
თუმ−ცა მე მას−თან მიყ−ვარ−და შებ−მა_
ეხ−ლა რა ვუ−ყო სპლინს,უხმო ჯა−ლათს!
ეჰა,მე ვამბობ,სად შე−მიძ−ლი−ა
ვებრ−ძო−ლო ქალ−თა წყევლას_სიბერეს?
ჭვი−მე−ბი წვი−მებს სი−ცი−ლით ცვლი−ან
და შლი−ან შემკრ−თალ სუ−რა−თის ფე−რებს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ლოცვისთვისგალაკტიონ ტაბიძე |
|
წელიწადები წავლიან ძველნიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სახელგატეხილი დათვინათია აბულაძე |
|
ვიგონებ რა იმ მიქელანჯელოსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ვუალისა და ვიოლეს შესახებგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
|
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
 |
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
წუხელი, ღამით ქარი დაჰქროდაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ის მიდიოდა ქუჩაში ერთიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ვაჲ ესე დრონიბესიკი |
 |
ჩემო კარგო ქვეყანავ, რაზედ მოგიწყენია!..ილია ჭავჭავაძე |
 |
ბუკნაჭოედუარდ უგულავა |
