ტკბილი - კბილი?

ბელ−სა კბი−ლი ასტ−კივ−და,
ა−წყევ−ლი−ნა თავ ბე−დი,
თურ−მე ბევ−რი შე−ჭა−მა,
თაფლი,ნუგა-კამფეტი.
ტი−რის ჩვე−ნი ბე−ლუ−კა,
სლუ−კუ−ნებს და ღრი−ა−ლებს,
ად−გილს ვე−ღარ პო−უ−ლობს,
მუ−ხის ირგვ−ლივ ტრი−ა−ლებს.
დე−დამ ცრემ−ლი მოსწ−მინ−და,
მო−ე−ფე−რა, ა−კო−ცა,
წა−იყ−ვა−ნა ე−ქიმ−თან,
ყურცქ−ვი−ტუ−ნა ლა−კოს−თან.
ე−ქიმ−მა კი სათ−ვა−ლით,
ბელ−სა პირ−ში ჩაჰ−ხე−და,
უ−ი−მე−ო იყ−ვი−რა,
დათ−ვი ში−შით გა−ხევ−და.
პი−რი დიდ−ზე გა−ა−ღე,
ა−მო−გი−ღო კბი−ლიო,
დე−დას არ და−უ−ჯე−რე,
ჭა−მე ბევ−რი ტკბი−ლიო?
დაირცხვინა,ატირდა,
ა−მო−უჯ−და დათვს გუ−ლი,
დიიაახ,ჩუმად სლუ−კუ−ნებს,
მიყ−ვარს რა−ხათ−ლუ−ქუ−მი.
ე−ქიმ−მა და−უყ−ვა−ვა,
და−თუ−ჩა ნუ სტი−რი−ო,
კამ−ფე−ტებ−მა, ტკბი−ლებ−მა,
კბილს გა−უხ−რეს ძი−რი−ო.
ა−მო−უ−ღო კბი−ლი და,
და−ა−რი−გა მკაც−რად,
თუ ტკბი−ლე−ულს წა−ა−წყდა,
სჯობს მის−გან შორს გაც−ლა.