მზე და მთვარე წაეკიდნენ
მზე და მთვა−რე წა−ე−კიდ−ნენ,
ა−რა მე და ა−რა მე−ო,
მზე ჰფი−ცავს,- დღე გა−ვა−ნა−თე,
მთვა−რე ტირის,-მე ღამე−ო.
ნე−ტავ რო−მელს და−ვუ−ჯე−რო,
და ვირწ−მუ−ნო რომ−ლის ფი−ცი?
მზე თუ მთვა−რე გა−ვა−მართ−ლო,
მო−მეხ−მა−რეთ,- ა−ღარ ვი−ცი!
ა−რა მე და ა−რა მე−ო,
მზე ჰფი−ცავს,- დღე გა−ვა−ნა−თე,
მთვა−რე ტირის,-მე ღამე−ო.
ნე−ტავ რო−მელს და−ვუ−ჯე−რო,
და ვირწ−მუ−ნო რომ−ლის ფი−ცი?
მზე თუ მთვა−რე გა−ვა−მართ−ლო,
მო−მეხ−მა−რეთ,- ა−ღარ ვი−ცი!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
პატარა ნინუცალუარა ჭანტურია |
 |
საქართველო მომიქარგეცირა ქიტიაშვილი |
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
 |
ფოთლებიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ხე, ფოთოლი და შემოდგომალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ჩიორა-ჩიტინანა გასვიანი |
 |
ენძელებიმანანა კაკაჩია |
 |
რეინჯერი თომალელა გაბური |
 |
ექსპერტინინია კაპანაძე |
 |
ჩემი ველოსიპედინუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
|
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
|
ამირანივაჟა–ფშაველა |
|
ობოლივაჟა–ფშაველა |
|
კავშირი გულთა შორისგალაკტიონ ტაბიძე |
|
თვალუწვდენელი, დაუსაბამოგალაკტიონ ტაბიძე |
