მრავალჟამიერ!

შენს ლურჯ მწვერ−ვა−ლებს, თოვ−ლი რომ ფა−რავს,
თერგს და და−რი−ალს,
ჩე−მო ქვე−ყა−ნავ, დი−დე−ბა მა−რად,
მრა−ვალ−ჟა−მი−ერ!
შენს შმაგ ჩანჩ−ქე−რებს, მთე−ბი−დან ბა−რად
რომ იჩ−ქა−რი−ან,
ჩე−მო ქვე−ყა−ნავ, დი−დე−ბა მა−რად,
მრა−ვალ−ჟა−მი−ერ!
შენს მა−მაც გმი−რებს, - გზა სა−ო−მა−რი
მხნედ რომ გა−ლი−ეს,
ჩე−მო ქვე−ყა−ნავ, დი−დე−ბა მა−რად,
მრა−ვალ−ჟა−მი−ერ!
თა−ვი−სუფ−ლე−ბის, შრო−მის და ბრძო−ლის
ძლი−ერ არ−მი−ებს,
ჩე−მო ქვე−ყა−ნავ, დი−დე−ბა მა−რად,
მრა−ვალ−ჟა−მი−ერ!
რი−ონს და ჭო−როხს, მტკვარ−სა და ა−რაგვს -
მზიან-მთვარიანს,
ა−ხალ მშე−ნებ−ლებს - დი−დე−ბა მა−რად,
მრა−ვალ−ჟა−მი−ერ!
მო−ე−ფო−ნე−ბა შრი−ა−ლი ხე−თა
მი−წას გვალ−ვი−ანს...
მშვი−დო−ბა, მა−რად მშვი−დო−ბა შენ−და,
მრა−ვალ−ჟა−მი−ერ!
ზურგ−ში თუ ფრონტ−ზე გზა სა−ო−მა−რი
ძლე−ვით გა−ლი−ე!
ჩე−მო სამ−შობ−ლოვ, დი−დე−ბა შენ−და,
მრა−ვალ−ჟა−მი−ერ!