გვირილები
გა−თენ−და−ო, გვი−რი−ლებ−მაც
გა−ა−ხი−ლეს თვა−ლი,
მინდვ−რის გასწვ−რივ ყვა−ვი−ლებს
კვლავ უბრ−წყი−ნავს ცვარი.
ტყეში ტკბი−ლად ჩურ−ჩუ−ლე−ბენ
ნარ−გი−ზი და შრო−შა−ნი;
დასტ−რი−ა−ლებს მუ−დამ მზე
სი−ხა−რუ−ლის მომ−ტა−ნი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
|
ტურფა ბაღი და წალკოტიხალხური |
|
მინდორთა მამშვენებელოხალხური |
 |
დილის ნიავილუარა ჭანტურია |
 |
ვაჟაო, დილის მზის სხივო,ანა კალანდაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
მზე ამოვა დილითმარიამ წიკლაური |
 |
დედამიწაანი კაპანაძე |
 |
ჩემი სოფელიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
პეპელამ ყვავილებისგან ბარათი მიიღონესტან კუპრავა |
|
დაფრინავენ ჩიტუნებინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
რთველიშიო მღვიმელი |
 |
მშვენიერას ქართველასალექსანდრე ორბელიანი |
 |
კავშირი გულთა შორისგალაკტიონ ტაბიძე |
|
წამყე ბეთანიისაკენ!გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მზე პირს იბანსელიზბარ გაბუნია |
