მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ტყის ზღაპარიხალხური |
 |
გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
 |
აჰა, მაცდური აქაც შემომყვა...ანა კალანდაძე |
 |
მზეო თიბათვისაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ნინომ შიშიელენე სალარიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
რულუარა ჭანტურია |
|
ზღვალუარა ჭანტურია |
|
მინდა ყველამ გაიღვიძოსლუარა ჭანტურია |
 |
წვიმა უღრან ტყეშიგივი ჩიღვინაძე |
 |
მე მსურსფატმან ბოჭორიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
|
იმ ატმებს გაუმარჯოს, იმ ატმის ყვავილებსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
იუბილეაკაკი წერეთელი |
 |
შემოდგომალადო ასათიანი |
 |
ხევზედ მიდიან ნისლებივაჟა–ფშაველა |
 |
მამუკანოდარ დუმბაძე |
