მოსვლას აპირებს წვიმა

მოსვ−ლას ა−პი−რებს წვი−მა,
იგრძ−ნო ღრუბ−ლე−ბის გემ−მა,
გა−აწკ−რი−ა−ლა სიმ−მა
შე−ნი სა−ხე−ლი - ე−მა.

გა−და−ტე−ხი−ლი მე−ხით
ლა−მის და−ღამ−დეს ბა−რემ,
დი−დე−ბი−სა−კენ ფე−ხით
კი−დეც გას−წი−ა მთვა−რემ.

ყალ−ბი ბოჰე−მა, ა−გერ,
სივრ−ცეს უც−ქე−რის უვრ−ცესს,
ჰგავს ის ძა−ფე−ბით ნა−კერ
ძვე−ლი გა−ზე−თის ფურ−ცელს.

და−ე, მფრი−ნა−ვი ლან−დი
მი−ა−ქა−ნებ−დეს ფოთ−ლებს,
ი−ყოს სა−ღა−მო ზან−ტი,
მე კი გა−დავშ−ლი ბოდ−ლერს.