დათვის ბელო

-დათ−ვის ბე−ლო სად მი−დი−ხარ?
სა−ით ამ ტყის შვი−ლო?
-ვე−რა ხე−დავ, თოვ−ლი მო−დის,
უნ−და და−ვი−ძი−ნო.
ჩემ ბუ−ნაგ−ში მეც და−ვი−გე
ფო−თო−ლი და თი−ვა.
იქ ზამ−თა−რი რას და−მაკ−ლებს,
თბი−ლა, ი−სე თბი−ლა,
არც სი−ცი−ვე შე−მა−წუ−ხებს,
არც შიმ−ში−ლის ში−ში,
დავწ−ვე−ბი და ჩემ ფუნ−თუ−შა
თათს ჩა−ვი−დებ პირ−ში.
მე−რე ვიდ−რე არ დათ−ბე−ბა
არ გა−ვა−ხელ თვა−ლებს
და მთელ ზამ−თარს,
ამ ცივ ზამ−თარს,
ძილ−ში გა−ვა−ტა−რებ.