გაზაფხულია მონატრება

მზე ღრუბ−ლი−დან იმ−ზი−რე−ბა,
მთე−ბი ნისლ−ში ი−ძი−რე−ბა.

მარ−ტი თვე−თა რიგ−ში დგე−ბა,
ხის ტო−ტებ−ზე კვირ−ტი სკდე−ბა.

მო−ფე−რე−ბა მო−მინ−დე−ბა,
მერ−ცხა−ლი რომ მოფ−რინ−დე−ბა.

არა,ზამთარს არ ვუ−ჩი−ვი,
თუმ−ცა ი−ყო ძალ−ზე ცი−ვი.

მახ−სოვს, რო−ცა ცი−დან თოვ−და,
მა−საც თა−ვის ხიბ−ლი ჰქონ−და.

აწ არ ვე−ლი ფიფ−ქებს ცი−დან,
წუ−ხელ წვი−მა ჩუ−მად ცრი−და...

გა−შიშვ−ლე−ბულ ხე−თა მხატვ−რად,
გა−ზა−ფხუ−ლი მო−მე−ნატ−რა.