ცაზე იარე, მთვარეო

ცა−ზე ი−ა−რე, მთვა−რე−ო,
მზე−ო, აბძანდი-დაბძანდი!..
მთე−ბო, ი−შიშვ−ლეთ გულ-მკერ−დი,
ხან მო−იხ−ვი−ეთ ნა−ბა−დი...
დაწ−ვი−მე, შა−ვო ღრუ−ბე−ლო,
და−ალ−ბე მკერ−დი მი−წი−სა;
გა−უ−ცი−ნო−დი, ლა−მა−ზო,
ა−ხა−რე გუ−ლი ბი−ჭი−სა!
ი−ტან−ჯეთ ტრფო−ბის ცე−ცხლი−თა,
დრო ჩვენ არ გვიც−დის, მი−დი−სა,
და−ვი−ხო−ცე−ბით, ტყვე−ნი ვართ
ჩვენ მე−უ−ფი−სა დი−დი−სა.
სა−ი−ქი−ო−დამ სახ−დო−მი
ზღუ−დე ა−რა სჩანს ხი−დი−სა.
ტი−ა−ლი წუ−თი−სო−ფე−ლი
მი−დის, მი−დის და მი−დი−სა;
ჰხე−დავთ, მოკ−ლე−ა სა−ზღვა−რი
უ−სა−ზღვრო ზღვი−სა კი−დი−სა!..