შემოდგომის სურათი

ვე−ნახ−ში რთვე−ლი გა−ჩაღ−და დი−დი,
ზვა−რი−დან ის−მის სიმ−ღე−რა მშვი−დი.
საწ−ნა−ხე−ლი−დან მოსჩ−ქეფს ბა−და−გი,
ივ−სე−ბა დი−დი ქვევ−რი ბა−რა−ქით
ორ−ღო−ბე−ში კი დატ−ვირ−თუ−ლე−ბი,
მო−დი−ან ხორბ−ლით სავ−სე ურ−მე−ბი.
ბაღ−ში ბავშ−ვე−ბის ჩამდ−გა−რა ჯა−რი
და−უკ−რე−ფი−ათ ვაშ−ლი და მსხა−ლი.
დაჰ−ბე−რავს მთი−დან ნი−ა−ვი გრი−ლი
და კა−ლა−თე−ბი ივ−სე−ბა ხი−ლით.
გვერდ−ზე ა−წყვი−ა გოგ−რე−ბის გრო−ვა,
თაფ−ლი−ვით კარ−გი და ტკბი−ლი რო−ა.
ბი−ჭე−ბი სი−მინდს ტე−ხენ ყა−ნა−ში,
იქ−ვე გუ−გუ−ლი უსტ−ვენს ჭა−ლა−ში.
ჯოხ−ზე ქა−ნა−ობს ასხ−მუ−ლი თხი−ლი
ქვაბ−ში ჩა−ას−ხეს ბა−და−გი ტკბი−ლი.
ჯერ სა−ჩურ−ჩხე−ლედ ძაფ−ზე ა−აც−ვეს,
და ფე−ლა−მუ−შის კა−ბა ჩა−აც−ვეს.
გა−რეთ კი ქა−რი ღა−მე−ებს ა−თევს,
გზად ფოთ−ლის ყვი−თელ ხა−ლი−ჩას ა−ფენს.
გუ−ლი კი მღე−რის - ჩე−მო მა−მუ−ლო-
ეს მო−სა−ვა−ლი სამ−ხი−ა−რუ−ლოდ!