მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ცაზე იარე, მთვარეოვაჟა–ფშაველა |
 |
ეს მძინარე მთა და ველიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ნინომ შიშიელენე სალარიძე |
 |
ქრის, ქრის, ქრისგივი ჭიჭინაძე |
 |
რას გაუგებ ბუნებასდიანა ღვალაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ზაფხულის მზეცირა ტურაშვილი |
 |
ბულბულილუარა ჭანტურია |
|
კურდღელს თეთრს და ნაბიასცირა ტურაშვილი |
|
უგულო ქარილუარა ჭანტურია |
 |
მზეო, მზეო ცხრათვალავმაყვალა მრევლიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
სულო ბოროტო, ვინ მოგიხმო ჩემად წინამძღვრადნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
ხმა იდუმალინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
მთასდუტუ მეგრელი |
|
მგზავრის სიმღერაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ძირსაკაკი წერეთელი |
