გახსენება

რო−ცა ვი−ტყვი ი
მა−შინ გამო...დი!
ბალ−ღუ−რი

თით−ქოს გუ−შინ დას−რულ−და
შინ და გა−რეთ, შინ,
ჭრელ−კა−ბი−ან ა−სულ−თან
თა...მა...ში...

ენ−კი, ბენ−კი, სიკ−ლი−სა,
ენ−კი, ბენ−კი, და,
დღე−ნი სიყ−მაწ−ვი−ლი−სა
გა...ვი...და.

მო−ველ შენს ფან−ჯა−რას−თან
და ვდუ−დუ−ნებ: ი
შენ კი, შენ კი, ა−რა და
არ გა...მოხვე...დი.

რო−გორ დაგ−ვი−წყე−ბი−ა
ენ−კი-ბენ−კის ხმა,
რა ხა−ნი−ა, გძებ−ნი და
ვერ მი...პოვი...ხარ...

მო−დი, მო−დი, დამ−ბუ−გე,
მო−დი, რო−გორც გსურს,
თო−რემ ვინ რას გა−უ−გებს
გაგი...ჟებულ გულს...

ენ−კი, ბენ−კი, სიკ−ლი−სა,
ენ−კი, ბენ−კი, და...
ა−რა თქვან:
სი−ჭა−ბუ−კეც
გა...ვი...და.