კაკლის ხე მთაწმინდაზე

თით−ქო და−ეშ−ვა შა−ვი ფარ−დე−ბი,
ღა−მის წყვდი−ად−ში ი−სე მწარ−დე−ბი.
ცი−ვი−ა გუ−ლი? არ შე−უყ−ვარ−დი?
ა−რა−ფე−რი−ა, შე−უყ−ვარ−დე−ბი.

თით−ქო რა−ი−მეს ნიშ−ნავს, რომ ბნე−ლი
ღა−მით ი−მა−ვე მე−გო−ბარს ე−ლი,
ა−რა−ფე−რი−ა, ა−რა−ფე−რი−ა -
მო−ვა სხვა უფ−რო დაუძლევე−ლი.

წარ−სულ−ზე ოხვ−რას რისთ−ვის უნ−დე−ბა
ყოვე−ლი დღე და შებინდბუნ−დე−ბა?
თით−ქო ბერ−დე−ბი? ა−რა−ფე−რი−ა!
ა−თა−სი წლი−საც არ დაბერ−დე−ბი.