გა−გონ−დე−ბა თუ ა−რა
კა−რალეთის დღე−ე−ბი,
მთე−ბის ლურ−ჯი კამა−რა,
უ−ცხო სა−მო−თხე−ე−ბი.
კი−დევ შეგრ−ჩა თუ ა−რა
მხი−ა−რუ−ლი თვა−ლე−ბი,
თუ მზემ გადაუა−რა
და ჩა−უქ−რო ა−ლე−ბი.
მოვ−დი−ო−დით მხარ−დამ−ხარ
და დრო გვე−უ−ა−რე−სა,
აწ არ ვი−ცი, სა−და ხარ
და რო−მელ−სა მხა−რე−სა.