კოკლოზინა

ა−ღარ−მინ−და ამ−დე−ნი
სტა−ფი−ლო და ჭარ−ხა−ლი,
გა−ვიზრ−დე−ბი ი−სე−დაც
ღო−ნი−ე−რი, მა−ღა−ლი.

ჩე−მი ძაღ−ლი გი−ნა−ხავთ ?
ძლი−ე−რი−ა, ჭკვი−ა−ნი.
ა−ბა, ჰკი−თხეთ თუ უყ−ვარს
ბოსტ−ნე−უ−ლის წვნი−ა−ნი?

წუწ−კი თაგ−ვი რომ გვიმ−ზერს
ცა−ლი თვა−ლით სო−რო−დან,
ა−ბა, ჰკი−თხეთ, ყო−ფი−ლა
ერ−თხელ სტო−მა−ტო−ლოგ−თან ?

მე კი მე−უბ−ნე−ბი−ან,
გა−ი−ფუ−ჭებ კბილ−სა−ო,
თუ ყო−ველ−დღე დაკვ−ნი−ტავ
კან−ფე−ტებს და თხილ−სა−ო.

ის მა−ჭა−მეთ, რაც მიყ−ვარს,
რაც ა−რასდ−როს მ−წყინ−დე−ბა,
რა ჯო−ბი−ა, ყე−ლი რომ
ჩა−მი−კოკ−ლო−ზინ−დე−ბა.